Emekçi kadınlar soruyor- Kasım 2026

Kadına yönelik şiddete karşı özsavunma örgütlenmeleri ne anlama geliyor?

Türkiye’de ve dünyada her gün kadınlar fiziksel, psikolojik ve cinsel şiddete uğruyor. Ülkemizde her gün en az bir, dünyada ise her 10 dakikada bir kadın erkek şiddeti yüzünden hayatını kaybediyor. Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu’nun verilerine göre Türkiye’de 2026 yılının ilk 9 ayında 206 kadın erkekler tarafından öldürüldü, 234 kadının ise ölümü şüpheli.

Erkek egemen kapitalist sistemin ne polisi ne de mahkemeleri kadınları koruyor. Zaten korumak gibi bir derdi de yok. Kadınlar öldürülene kadar çoğu zaman fail erkek bırakın tutuklanmayı karakolun kapısından bile girmemiş olmuyor. Mahkemede ise bir gömlek bir kravat ceza indirimi almaya yetiyor. Bırakın caydırıcılığı, cezasızlık olası yeni failleri teşvik ediyor.

Kadınların hayatının bu denli tehlikede olduğu koşullarda şiddete karşı özsavunma örgütlenmeleri hem hak hem gerekliliktir. Kadınların şiddet anında şiddeti savuşturacak, en azından uzaklaşmasına fırsat tanıyacak yöntemleri öğrenmesi gerekmektedir. Bireysel olarak dövüş sporları öğrenmek gibi yöntemler elbette etkilidir, ancak özsavunma tek başına kendini savunmanın ötesine geçip örgütlülüğe dönüştüğünde gerçekten caydırıcı bir güç ortaya çıkacaktır. Üstelik şiddet uygulayanın, karşısındakini kendini savunmaya hazır biri olarak gördüğünde geri çekildiği bilinmektedir.

Özsavunma örgütlenmeleri tüm emekçi kadınların evde, mahallede, atölyede, fabrikada; tacize, şiddete, ayrımcılığa karşı dayanışma içinde olmasıdır. Şiddete uğrayan bir kadını tehlike karşısında yalnız bırakmamasıdır. Kadınların birbirine karşı yargılayıcı değil destekleyici olmasıdır. Tüm emekçi kadınlar bulundukları yerlerde özsavunma örgütlenmelerinin kurulmasında rol almalı, eğer halihazırda böyle bir örgütlenme varsa da bir parçası olmalıdır. Kadınlar; hem kendileri hem de şiddet mağduru kadınların hayatlarını sürdürebilmeleri için güvenceli ve sendikalı iş, eşit ücret, ücretsiz kreş, güvenli konut için mücadele etmelidir.

Şiddetin failleri tekil gibi görünüyor olabilir, ama asıl fail kapitalist sistemin her gün yeniden ürettiği erkek egemenliği. Kadına yönelik şiddet son bulsun istiyorsak erkek egemen kapitalist sistemi ortadan kaldırmak gerek. Fabrikalarımızda, işyerlerimizde, oturduğumuz mahallelerde, emekçi kadınlar olarak uğradığımız ayrımcılık ve baskıya karşı mücadelenin de erkek egemenliğine ve kapitalizme karşı mücadelenin de en önünde olmalıdır.

Bu yazı Gerçek gazetesinin Kasım 2026 tarihli 206. sayısında yayınlanmıştır.