Uluslararası
Fransa’da son dönemde devasa liseli öğrenci eylemleri başladı. Bu eylemleri önemli kılan en temel unsurlardan biri, eylemlerin bizzat konusu gereği hem yoksul mahallelerin gençlerini hem de örgütlü işçileri içermesi. Eylemlerin başlangıç noktası, yoksul banliyölerde bulunan liselerde hem öğretmen eksikliği hem de genel olarak maddi şartların kötülüğü idi. Tam da bu sebeple, ilk harekete geçen unsurlar, siyahisiyle, Arabıyla, beyazıyla gariban banliyö gençleri oldu. Fakat gençlerin harekete geçtiği konu, yani özellikle öğretmen eksikliği ve eğitim bütçelerindeki kesintiler, eğitim sendikalarının yıllardır karşısında mücadele ettiği konular olduğu için, hareket sendikaların bağrında da doğal bir müttefikle yola koyulmuş oldu. Dahası, hareketin “öğrenci eylemi” tarafı, banliyödeki liselerin yaşadığı sorunlardan doğrudan etkilenmeyen üniversite öğrencilerine ve daha iyi şartlara sahip olan liselerin öğrencilerine doğru hareketi yayacak bir aktarma kayışı işlevi üstlenmiş oldu.
