Çanakkale Dardanel’den bir işçi: Dardanel’de ödenmeyen maaşlar öfkeyi arttırıyor! Hak gasplarına karşı tek yol sendika!
Çanakkale Dardanel'den merhaba. İki sayıdır Dardanel fabrikasındaki sömürü düzenini ve bu düzenden kurtuluşun yollarını ele alıyoruz. Tek yol örgütlenerek sendikalaşarak mücadele etmek diyoruz. Son olarak yaşanan maaş krizi de gösterdiğimiz kurtuluş yolunu doğrulamakta.
En son Eylül ayının 10'unda yatan Ağustos maaşından bu yana, işçiler iki aydır maaşlarını alamamaktalar. Eylül ayından önce işçiler, çalıştığı ayın maaşını bir sonraki ayın 20'sinden sonra alıyordu. Eylül ayında maaşların yatma zamanında bir nebze iyileşme olunca işçiler umutlandı ve Eylül ayı boyunca pek kimse zorunlu mesai dayatmasına ses çıkarmadı. Eylül maaşının yatması beklenen "9-12 Ekim" tarihi gelip çattığında ise yöneticiler suspustu. İşçiler "maaşların bir sonraki ayın 20'sinde yattığı periyoda mı dönülecek?" sorusuyla durumu öğrenmeye çalışırken yukardan şu açıklamayla karşılaştılar: "Geçen ay ihaleyi yapan kurum denetime geldiği için ödenmesi gereken tarihte ödendi." İşçilerin ortak bir örgütlü güç olmamasından dolayı yönetim, açıklamalarında bu kadar pervasız olabiliyor. Pervasız açıklamalar devam etti. En önemlisi 2 Kasım tarihinde gerçekleştirilen toplantı sonucunda yapılandı: "Maaşlarınız fona yatırıldı aralığa kadar maaşlarınızı unutun!" Bunun üzerine tepkiler ve öfke arttı mesele yerel basına yansıdı. Hemen ardından patrondan ödeme gecikmesinin giderileceğine yönelik yalanlarla dolu bir haber de girildi. İşçilerin haklı fesih yaparak işten çıkma olasılığına karşı patron, yedek işçi ordusu olan taşeron alımını başlatmış durumda. Eğer işçilerden kararlı bir direniş görmezse taarruzuna devam edecektir.
İlk yazımızda, yoğun üretim temposu içerisinde zorunlu mesai dayatmasını bıçak bırakarak kıran kadınlardan bahsetmiştik. İkinci yazımızı da önemli sorularla bitirmiştik, o soruları tekrardan hatırlayalım istiyorum: "Bıçak bırakma eylemi neden tüm fabrikaya yayılamıyor? Sorunlar neden köklü biçimde çözülemiyor?" Gördüğümüz üzere tüm sorunlar dönüyor dolaşıyor aynı çıkış kapısına geliyor. O kapının anahtarı da bütün bu sorunları üreten çalışma düzenine karşı ortak bir güç olmaktır. İşçilerin mücadeleleri kalıcı kazanımlara dönüşecekse, tek tek bölümlerdeki mücadelelerin fabrikanın tamamına yayılması ve işçilerin örgütlü bir güç haline gelmesi gerekiyor. Bunun yolu da sendikal örgütlenmeden geçiyor. Dardanel işçisi bu örgütlenmeyi gerçekleştirdiğinde ismini sınıf mücadeleleri tarihine altın harflerle yazdıracaktır!
Bu yazı Gerçek gazetesinin Kasım 2026 tarihli 206. sayısında yayınlanmıştır.