Merhaba arkadaşlar, ben Oppo fabrikasında çalışan kadın bir işçiyim. Bu mektubuma tahminimce hepimizin her gün sorduğu bir soruyla başladım... Biz bu dünyaya çalışmaya mı geldik? Hayır, biz bu dünyaya sadece çalışmaya gelmedik! Sadece bir avuç asalağın milyonların emeğini sömürdüğü, çoktan yıkılması gereken bir sistem içerisinde yaşıyoruz.
Hepimiz her sabah yollara düşüyoruz, neredeyse bütün günümüzü işyerinde geçiriyoruz ve hayatımızı bir izin gününe sığdırmaya çalışıyoruz. Milyonlarca insan aynı kaderi yaşamımıza rağmen bu sistem bize hala bencilliği ve rekabeti pazarlıyor. Yeterince çalışırsanız siz de zengin olursunuz yalanını her gün çıkarıyor önümüze. Oysa bizden daha fazla çalışan bir sınıf var mı yeryüzünde?
Başarının sadece zenginlikle, yüksek mevkilerde çalışmakla ölçüldüğü bu sistemde hepimizin aynı şartlara doğmadığını unutmamamız gerekiyor. Benim için bantta beraber çalıştığım arkadaşlarım da, yerin altında çalışan madenciler de; mağazada, hastanede, okulda çalışan kardeşlerim de hepimiz başarılıyız. Bu çalışkanlığı ve üretkenliği herkesin eşit ve insanca yaşadığı bir düzende sürdürseydik cennete yakın bir şey sağlamış olmaz mıydık?
Bizler inşa ettiği evlerde oturamayan, ürettiği arabalara binemeyen işçileriz. Oysa dünyada ne var ne yoksa bizim ellerimizden geçiyor. Dünyanın dört bir köşesinde yaşamış, hala yaşayan işçiler; dil din ayrımı yapmadan her gün dünyayı baştan yaratıyoruz. Neden bu kadar çok çalışırken eğitime, sağlığa, ulaşıma ücretsiz erişemiyoruz?
Biz işçi sınıfı çalışmaktan gocunmuyoruz. Biz emeğimizin sömürülmediği, kar için değil insanlığın ihtiyaçları için üreteceğimiz bir dünya istiyoruz. Beraber alın teri döktüğümüz işçilerle ya da dünya halklarıyla yarışmak, kavga etmek, savaşmak istemiyoruz. Bu dünya imkansız değil. Bunun tek bir yolu var o da örgütlenmek ve sınıf olarak iktidarda olmak!
Tuzla Oppo’dan bir işçi kadın