Sendikalı bir işçi olarak asgari ücretle kıyasladığımızda, evet ücretlerimiz iyi. Ama evli olan kişilerde eşlere baktığımız zaman, örgütlenme oranının azlığından, eşlerden ancak biri sendikalı. Diğeri asgari ücret ücretli ya da biraz fazlası. Eğitim paralı, bir de iki çocuk aynı anda üniversiteli olup ev ise kiraysa sendikalı bir işçi olarak aldığımız maaş, sosyal haklar, yeri geliyor yetmiyor. Üniversite yurt yerleşimlerinde dahi maaş ortalamaları, mülkiyet belirliyor yurt çıkıp çıkmayacağını. Ev kiraları, ev diye bahsettiğim yerler de bir oda, fiyatlar almış başını gidiyor. En düşüğü 15.000. Günümüz koşullarında bir çocuğa harcanan para, yeme içmeyi de koyarsak bir asgari ücret yetersiz kalır. Çocuklar okumuyorsa kendini meslek alanında geliştirmeli sonucunda okuyarak da okumasak da hepimiz işçiyiz. Sadece statüler ve konumlarımız farklı. Ben bir kadın işçi olarak asgari ücretle işe başladım. Yeri geldi ek iş yaptım ama ücret yetersizliği mücadeleyi gerektirdi. Hayatın kendisi de mücadeleden geçiyor. Sadece mücadele maaşımızın değişmesi ile yetmiyor ki. Her gün bir kadının öldürüldüğü, işyerlerinde iş güvenliğinin yetersiz kalmasından yaşanan iş cinayetleri, bir de mesleki eğitim adı altında çocuk işçiliğinin artması ve iş cinayetlerine çocukların dahil olması… hakkını arayan işçilerin suç işlemişçesine karşılaştığı muamele ve tutuklanması. Yani kısacası nefes almak için dahi, doğayı korumak, bir dünya bırakmak adına mücadele etmemiz gerekiyor. Benim çocuklarım, biz, okumuş, okumamış herkes yaşanacak daha güzel bir dünya için mücadele etmeliyiz. Başka bir yolumuz yok çünkü.
Gebze China Tool Otomotiv’den bir işçi kadın