Merhaba yoldaşlar. Copreci’de işlerimiz uzun zamandır iyi değildi. Copreci merkez yönetimi bizim Türkiye’deki bantları tek tek daha düşük maliyete üreten fabrikalarına taşıyor. Fabrikanın kapanıp kapanmayacağına dair de bilgi verilmiyor. Copreci’nin başka ülkelerindeki işçilerinin fedakârlık kültüründen bahsettiler bize. Şirket zor durumda diye “globalde” hedef primlerini mi kaldırmışlar, öyle bir şey. Bana fedakârlık değil de örgütsüz fabrikalarda işçilerden gasp edilmiş bir şey gibi geldi daha çok… Neyse ki biz Birleşik Metal-İş sendikalı ekip olarak globalden farkımızı ortaya koyup örgütlü işçiler olarak tavır sergiliyoruz. Haklarımız sözleşmemizle sabit. Bu şirketler fedakârlık sırası onlara gelince, konu kârlardan fedakârlık etme olunca böyle ağlıyorlar işte. Kapitalizm ve şımarık patronlarının her zamanki halleri… Yoldaşlar eğer konu fedakârlıksa, on yıllardır geçinebilmek için çoluğunun çocuğunun en mutlu günlerinde yanında olmayı feda etmiş, kendi yaşamından, gençliğinden, güzelliğinden fedakârlık etmiş, gece gündüz işe giden, bir de her gün evde süpürge açan, tüm ev ahalisinin arkasından tuvalet fırçalayan, sineğin yağından sofraya çeşit çıkarmaya çabalayan, uykusuz şekilde yaşamaya çalışan birer robota dönmüş, biz kadın işçiler fedakârlığın en âlâsını öğretiriz “globale”. Fabrika yöneticileri biz sanki on yıllarca asgari ücrete çalışmamışız gibi gelip de maaşlarımızın ne kadar yüksek olduğundan, bize fazla olduğundan bahsedince, hele bir de kadın işçi olmamız üzerinden kendilerince iğneleme yapınca bizim hiç fedakârlık yapasımız da gelmiyor işin açığı… Neyse sevgili dostlar, işin özü, örgütlenmeleri acilen arttırmamız, bu patronların susturabilmek için ağızlarına sendikal yetki belgelerini tıkıp, bir elimiz şalterde bir elimiz toplu sözleşme masasında haklarımızı kovalamamız, kavga verip kazanmamız gerekiyor. Bir Copreci işçisi olarak örgütsüz tüm okurlarımızı örgütlenmeye davet ederek yazımı bitiyorum. Tecrübemizi, enerjimizi paylaşmaya hazırız. Emekçi kadınlar en öne! Yaşasın örgütlü mücadelemiz!
Dilovası Copreci’den bir işçi kadın