Gerçek Gazetesi

Küba bürokrasisi bugün emperyalizme ve kapitalizme zarar vermeyen bir uluslararası politika izlediğinde ABD’nin Küba’ya yaşama hakkı tanıyacağı varsayımına yaslanan bir doğrultuyu benimsiyor. Bu olanaksızdır. Küba yaşamak istiyorsa devrimcileşmelidir. Trump Amerikası, Küba ile uğraştıkça başta Latin Amerika ülkeleri olmak üzere sayısız ülkede düzenin tehdit altına gireceğini anlamalıdır.

Hristo Rakovski Uluslararası Sosyalist Merkezi ve RedMed internet ağı, 7-8 Temmuz 2026’da Ankara’da düzenlenmekte olan NATO Zirvesi’ne karşı Devrimci İşçi Partisi (DİP) ve Yunanistan’daki kardeş partisi İşçilerin Devrimci Partisi (EEK) işbirliğiyle 20’den fazla ülkeden katılımın olduğu bir konferans düzenliyor. Çevrimiçi düzenlenecek olan konferansın ardından 5 Temmuz günü de Yunanistan, Rusya ve Filistin’den katılımcılar Devrimci İşçi Partisi tarafından Gebze’de düzenlenecek bir etkinlikte işçi sınıfına hitap edecek, onlara NATO’ya karşı mücadelenin sınıfın geleceği açısından önemini anlatacak.

2 Temmuz 1993’te Sivas Madımak Oteli’nde 35 canımızı bizden koparıp aldılar. Sivas katliamı, polisin de askerin de saatlerce müdahale etmemesiyle, devletin başındakilerin bu güçleri harekete geçirip katliamın önüne kolaylıkla geçebileceği halde geçmemesiyle, devletlû bir katliam olarak tarihe geçmiştir. Madımak Oteli'nde bir grup faşistin ve siyasal İslamcının yaktığı ateşin arkasında, içinde yaşadığımız kirli düzenin ekip çalışması vardır: NATO beslemesi kontrgerilladan, devletin hâkim güçlerinden, düzen siyasetçilerinden oluşan koskoca bir ekip! Bu kanlı ve karanlık ekibi bir araya getiren, koordinasyonunu sağlayan kimdi? Bu soruya cevabımız NATO’dur! Ve bugün NATO Ankara’da bir zirve düzenlemeye hazırlanırken, bu örgütün terörist yüzünü açığa çıkarmak ve emekçi halkın kanlısı olduğunu hatırlatmak boynumuzun borcudur!

Trump, ikinci döneminde Marco Rubio’yu boş yere Dışişleri Bakanı ve aynı zamanda Dış Politika Başdanışmanı yapmadı. MAGA hareketinin kapitalizmi içine düşmüş olduğu bataklıktan kurtarmak için geliştirdiği ABD’nin dünyanın mutlak hâkimi konumuna getirilmesi stratejisi çerçevesinde, Trump’ın sıçrama tahtası Batı yarımküresi olarak seçilmiş durumda. “ABD’nin 51. eyaleti” olarak anılan Kanada’dan 19. yüzyılın Monroe doktrinini hortlatmaya dönük “Donroe doktrini”ne kadar uzanan bir dizi politikayla ABD emperyalizmi Batı yarımküresine sağlam biçimde yaslanarak dünyayı fethe çıkmaya hazırlanıyor.
Bu tür bir stratejik bakış benimsendiğinde elbette (Kanada istisnasıyla) hedeflenmesi gereken, “Latin Amerika” olarak kodlanmış olan İspanyolca ve Portekizce (biraz da Fransızca) konuşan değişik halkların yaşadığı Orta ve Güney Amerika ile Karaipler’i bütünüyle kontrol altına almak. İspanyolca konuşan (Latino) bir göçmen ailenin ABD’de doğmuş çocuğu olarak, daha önce Florida eyaletinden senatör olan Marco Rubio bu stratejiyi uygulamak için ideal görünen bir seçimdir.

ABD’nin Küba’ya karşı Ocak ayından bu yana sürmekte olan ablukasıyla doğan konjonktür, geçtiğimiz günlerde, somut olarak 19 Haziran’da, yeni bir evresine girdi. Ama bu evreyi tanımlayan ABD emperyalizminin yeni bir hamlesi, örneğin ablukayı yeni alanlara taşıması veya diyelim Küba adasının çevresini Amerikan donanmasının gemileriyle kuşatması değil. İçeriden bir adım, en içeriden. Küba’nın içinden, hükümetin içinden, iktidarı elinde tutan Küba Komünist Partisi’nin içinden. 19 Haziran günü Küba’da en yüksek iktidar organı olan Halk İktidarı Meclisi, oybirliğiyle 176 ayrı karar tasarısını oyladı ve oybirliğiyle kabul etti. Bütün basın Küba Komünist Partisi’nin bir bütün olarak bu önlemlerin ardında olduğunu yazdı. Karar tasarılarını Başbakan Manuel Marrero Cruz sundu. Cumhurbaşkanı Miguel Díaz-Canel, bu karar tasarılarının bir bütün olarak temsil ettiği yönelişin doğruluğunu vurgulayan, aslında 2011’den beri tartışılmakta olduğu halde gecikmiş biçimde gündeme gelmiş olduğunu belirten bir konuşmayla önlemler paketine sahip çıktı. En önemlisi, Küba devrimini (1958-59) yapan kadrodan hâlâ hayatta olan 95 yaşındaki eski devlet başkanı, ABD’nin de dolaylı yoldan (yani daha genç kuşaklardan akrabaları aracılığıyla) pazarlığı yürütmekte olduğu, Mayıs sonunda hakkında bir iddianame hazırladığı Raúl Castro da bu önlemler paketine tam desteğini açıklamış bulunuyor. Yani, Küba’nın en yüksek iktidar odaklarından geldi bu yeni hamle.
Ve bu hamleyle ülkenin kapitalizme geri dönmesine giden yolu açacak yöneliş bundan sonra Küba’nın resmî politikası haline geldi.