Gerçek gazetesi okurları, Şili’deki seçimlerin 14 Aralık’taki ikinci turunda ön-faşist ve komünist adayların yarıştığını hatırlayacaktır. Gazetemiz, ön-faşizmin seçimden zaferle çıkacağını, böylece 2019’da başlayan devrim sürecinin uzun bir donukluktan sonra hüsrana döneceğini tahmin etmişti. Bugün bu gerçekleşmiş bulunuyor.
Ön-faşist Cumhurbaşkanı José Antonio Kast, kendinden bekleneceği üzere, göreve gelir gelmez emekçi halk düşmanı politikalar uygulamaya girişti. Bunların arasında eğitim yasalarında değişiklikler de var. Kast hükümeti, hem eğitime hâlihazırda ayrılan bütçeyi yüzde 3 oranında azaltmayı, hem de 30 yaş üzeri öğrencilerin bedava eğitim hakkını kısıtlamayı hedefliyor. Şili’de emekçi halkın çoğunun 18 yaşından daha önce çalışma hayatına atılmak zorunda olduğu, ancak bir kısmının hayatın daha ileri bir aşamasına dek para biriktirdikten sonra eğitime dönebildiği düşünülürse, bu ikinci kararın ne denli işçi düşmanı olduğu anlaşılacaktır.
Ancak 2019 devrimci sürecinin de ilk kıvılcımını çakan öğrenci hareketi, Kast hükümetine nefes aldırmayacağını daha şimdiden eylemleriyle kanıtladı. Mart ortasından Mayıs ortasına dek on binlerce öğrenci, sokaklara dökülerek başkent Santiago’yu felç etti. Eğitim politikasına karşı sloganların yanı sıra Filistin bayrağı da eylemlerin öne çıkan bir unsuru. Eylemlerini Başkanlık Sarayı La Moneda’nın önünde yoğunlaştıran öğrenciler, polisin şiddetine rağmen geri adım atmadı.
Askerî teçhizatla donanmış polis ise zırhlı araçları öğrenci kitlesinin üzerine sürerek, tazyikli su sıkarak ve elbette kaba kuvvet kullanarak kitleyi yıldırmaya çalıştı. Ancak eylemler, şiddeti de yoğunluğu da sekteye uğramadan iki ay boyunca devam etti. İşlerin çığırından çıkması tehlikesi, düzenin bekçilerini de ürkütmüş olacak ki, en eski bekçilerden Piskoposlar Konferansı, Mayıs ortasında ortak bir bildiriyle “toplumsal barış ve siyasi diyalog” çağrısı yaptı. Elbette gerek çağrının içeriği gerekse kaynağındaki merci, amacın öğrenci hareketinin enerjisini düşürerek eylemleri durdurmak olduğuna dair şüphe bırakmıyor. Ancak düzenin en eski temsilcilerinden birinin “vurun, kırın, ezin” değil de “sosyal barış” çağrısı yapmak zorunda hissetmesi dahi, eylemlerin gücüne delalet.
Bu yazı Gerçek gazetesinin Haziran 2026 tarihli 201. sayısında yayınlanmıştır.