Arjantin, günümüzde sınıf mücadelelerinin seyri açısından özel bir ülke. Bazı özellikleri, günümüz kapitalizminin seyrinin ortak özelliklerini taşıyor. Siyonizme can-ı gönülden bağlı, Trump’ı açıktan açığa örnek alan, dünyanın halihazırda en zengin adamı Elon Musk’ın şahsî “kankası” Cumhurbaşkanı Javier Milei, gerek siyaset tarzı gerekse işçi düşmanı politikalarıyla günümüzde sürüsüne bereket olan ön-faşist siyasetçilerden biri. IMF’nin canını çıkardığı, borç ve enflasyonun alıp başını gittiği, işsizliğin ve kayıt dışı çalışmanın vaka-ı adiyeden olduğu ülke, bu özellikleriyle de özellikle emperyalizme tâbi ülkelerin tipik bir örneği. Öte yandan Arjantin, devrimci hareketin, fabrikada, yoksul mahallelerinde, sendikalarda, hatta “Solun ve İşçilerin Cephesi- Birlik” (İspanyolcadaki kısaltmasıyla FİT-U) adı altında parlamentoda güçlü varlık gösterebildiği, özel bir ülke. Dolayısıyla bu ülkedeki siyasi kavgalar, sınıf savaşının izlerini başka ülkelere göre çok net taşıyor.
19 Eylül 2026 tarihinde ülkenin başkenti Buenos Aires’te, toplam 350 örgütün birlikte düzenlediği “Öfke Yürüyüşü” gerçekleşti. Uluslararası burjuva basınının bile FİT-U’yu baş aktör olarak gösterdiği eyleme 70 binden fazla insan katıldı. Yürüyüşte, mahalle ve öğrenci örgütleri, muhtelif halk hareketlerinin temsilcileri, işçiler ve ezilen kesimlerden oluşan devasa bir kitle yer aldı. Eylemin doğrudan hedefi, Milei’nin emekçi düşmanı yasa tasarılarıydı. Milei döneminde bütçe açığının kapatılması ve enflasyonun düşürülmesi amacıyla işçi haklarının tırpanlanması, işsizliğin ve yoksulluğun tırmanması ve temel kamu hizmetlerinin kısılması, fakat bu esnada yabancı sermayeye özellikle arazi ve emlak alanlarında büyük paylar verilmesi, eyleme adını veren “öfke”nin kaynağı. Ayrıca Milei’nin Latin Amerika’nın en önde gelen çocuk hastanelerinden Juan P. Garrahan Hastanesi’ni kapatma planının önüne geçmek, eylemlerde bir başka acil hedef olarak öne çıktı. Ancak eylemde daha uzun erimli talep, slogan ve semboller de vardı. Milei’nin koyu Siyonizmine karşılık Filistin bayrağı, Buenos Aires’in ünlü Plaza de Mayo Meydanı’nı süsledi. Öte yandan, ülkedeki devrimci gruplar, sendikaların bu dev eyleme sessiz kaldıklarına dikkat çekerek sendika bürokratlarını ve düzen muhalefetini eleştirdiler. Ülkenin sendika konfederasyonu CGT’ye de destek ve grev çağrısı yapıldı.
Milei, adı sanı bilinmez bir siyasetçiyken düzen siyasetinin felce uğramasıyla hızla yükselmiş ve emekçi düşmanı bir programla cumhurbaşkanı olmuştu. Öfke Yürüyüşü’nün ivmesi sendikalara da sirayet ederse, düşüşü yükselişinden de hızlı gerçekleşebilir.