Ücretlerin eridiği, sendikal hakların engellendiği, işten atma ve baskının sürdüğü bir dönemde memleketin farklı kentlerinde işçiler aynı talepler için direniyor. Madenciden liman işçisine, fabrikalardan taşeron işçilerine uzanan mücadeleleri kazanmanın yolu işçilerin birlik olmasından geçiyor.
Türkiye’nin dört bir yanında işçiler, farklı işyerlerinde aynı sorunlarla karşı karşıya. Düşük ücret, ödenmeyen alacaklar, toplu iş sözleşmelerinin uygulanmaması, sendikalaşma hakkının engellenmesi ve işten atma tehditleri, işçilerin çalışma yaşamında karşılaştığı ortak sorunlar olarak öne çıkıyor.
Ancak bu tablo yalnızca hak kayıplarından ibaret değil. Farklı sektörlerde işçiler, patronların dayatmalarına karşı kendi güçlerini ortaya koyuyor. Kimi işçi günlerdir fabrika önünde, kimi maden sahasında, kimi ise aylarca süren direnişinin başında bekliyor.
Ankara’da Doruk Madencilik işçilerinin ücret ve diğer alacakları için başlattığı direniş, son dönemin dikkat çeken mücadelelerinden biri oldu. İşçiler polis baskısı ve gözaltılara rağmen aileleriyle birlikte eylemlerini sürdürdü. Eylemleri sonucunda onurlu mücadeleyi kazandılar. Mersin Limanı’nda ise 180 işçinin işe geri dönmek ve sendikalı çalışma hakkı için başlattığı direniş 240. gününe ulaştı. Aylar süren mücadele, sendikal örgütlenme hakkının işyerlerinde ne kadar temel bir mücadele başlığı olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.
Türkiye’de işçi mücadelelerinin en önemli sorunlarından biri, birbirinden kopuk yürütülmesi. Bir fabrikada başlayan direniş, çoğu zaman aynı bölgede ya da aynı sektörde çalışan diğer işçilere ulaşmadan sona erebiliyor. Bir işyerinde sendikal örgütlenmenin kabul ettirilmesi, başka bir fabrikadaki işçiye “Biz de yapabiliriz” dedirtebilir. Bir patronun işçilerin talepleri karşısında geri adım atması, başka bir işyerindeki mücadeleye güç verebilir. Bu nedenle bugün ihtiyaç duyulan şey, birbirinden habersiz onlarca mücadeleyi yalnızca haber olarak izlemek değil; bu mücadelelerin ortak taleplerini görünür kılmak ve dayanışmayı büyütmek gerekir.
Madencinin, liman işçisinin, metal işçisinin, belediye işçisinin, taşeron işçinin mücadelesi birbirinden ayrı düşünülemez. Çünkü işçilerin karşılaştığı sorunların isimleri değişse de temel olarak aynıdır. Bir işçinin hakkı için verdiği mücadele, başka bir işçinin de mücadelesidir. Bir direnişin kazanımı, bütün işçilerin kazanımıdır.
Bir işyerinde yanan mücadele ateşi, başka işyerlerinde meşale olsun! Mücadeleler birleşsin, işçilerin örgütlü gücü büyüsün! Her fabrikadan, her madenden, her işyerinden yükselen ses tek bir sese dönüşsün!
OYAK Renault fabrikasından bir işçi