Grevimizin 22. günündeyiz, birlik ve beraberliğimiz ve dayanışmamız günden güne artıyor.
İşçi sınıfı örgütlü mücadele ettiği sürece başaramayacağı, üstesinden gelemeyeceği hiçbir şey yok sadece buna inanmamız lazım. İşçi sınıfının kendisinden başka dostu olmadığını, sermaye ile ancak örgütlü mücadele edebileceğini bilmeli.
P&G’deki grevimiz fabrikamızdaki ilk grevimiz. Grev bir okul gibi ilk günden itibaren o kadar çok şey öğrendik ki! Bir kaos içinde sürekli iş mesai koşuşturma başka bir şey görmez olmuş insanlar, bırakın diğer fabrikaları, farklı bölümlerde çalışan arkadaşlar bile birbirine uzak kalmış. Bu grev önce fabrikamızdaki tüm arkadaşların dayanışma ve birliğini arttırdı, diğer fabrikadaki işçi kardeşlerimizin ziyaretleri sınıf bilinci oluşturmaya başladı.
Diğer fabrikalardaki arkadaşlarımızın ziyareti çok önemli idi, birbirini tanımayan belki ilk defa birbirini görmüş arkadaşların sıcak, samimi ve bir çıkar beklemeden sohbetleri ziyaretleri destekleri bizlere ve arkadaşlarımıza çok şey kattı. Eskiden biz temsilciler grev yerlerini ziyarete gider fabrikamızdan da az sayıda arkadaşımız katılırdı.
Şimdi dayanışmayı yaşayan arkadaşlar, “Başkan! Nerde eylem var, nerde grev var, hep birlikte gidelim!” demeye başladı. İşçi sınıfı o kadar birbirinden uzak tutulmuş ki hepimiz bir fanus içinde kendi dertlerimiz ile uğraştırılmışız. Bu kadar hukuksuzluğun, adaletsizliğin olduğu, kazanılmış haklarımıza anayasal haklarımıza bile mücadele ile ulaşabildiğimiz bir dönemde, tek seçenek örgütlü mücadele!
İş yerlerinde sosyal hayatımızda toplumun her kesimi sendikalı olmalı; işçisi, çiftçisi, esnafı, ressamı, öğretmeni mühendisi!
2 Haziran 2026
Gebze P&G grevinden bir işçi