Gerçek Gazetesi

Burjuvazinin tarihsel yükselişi evresinde Elizabeth çağının dâhisi William Shakespeare’in 20. yüzyıldaki proleter rakibi Bertolt Brecht’in 70. ölüm yıldönümünü yeni geride bıraktık (14 Ağustos 1956). Bu sözün ağırlığını tartmak istiyorsanız Brecht’in aşağıdaki şiirini okuyun.

Gazeteci Murat Ağırel, eski Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek’in oğlu ve eşi aracılığı ile ve paravan bir şirket üzerinden milyonlarca liralık servet transferi gerçekleştirdiğini ortaya çıkardı. Gökçek ailesi Almanya’nın Düsseldorf şehrinde kurdukları, hiç çalışanı gözükmeyen ve sıfır ciro yapan bir paravan şirket üzerinden 4,5 milyon Avro değerinde 18 dairelik bir bina satın alıyor ve ardından 8,5 milyon Avro karşılığında bir başka AVM’yi almak için anlaşma imzalıyor.

Yukarıdaki fotoğrafı iki gün önce Brezilyalı bir devrimci Marksist yoldaşımız sosyal medya aracılığıyla paylaştı. Yollarken de “sansasyonel” yazmış. Bu fotoğraf muhtemelen son iki gündür ekvatoru yüz binlerce defa dolaşmıştır. Bütün dünyanın Trotskistleri, Brezilya proletaryasının kalbi Säo Paulo kentinin Diadema ilçesi belediyesi sınırları içinde bir sokağa devrimci Marksizmin büyük kahramanı Trotskiy’in adının verilmesinden duydukları büyük sevinci birbirleriyle paylaşmışlardır. Arjantin’de 12 Eylül türü diktatörlüğü görmüş, Brezilya’da Lula’nın ihanetine karşı mücadele etmiş, parti yöneticisi, tarihçi, 90 kitabın yazarı, aydın, görmüş geçirmiş bir devrimci Marksist yoldaşımızın böylesine sevinmesi başka neyin işareti olsun ki? Nitekim paylaşımın üzerinde “çok kez iletildi” yazıyor. Yoldaşımız haklıymış, demek ki olay “sansayonel”miş.

İstibdadın CHP’ye yönelik “mutlak butlan” hamlesi amacına ulaştı. Bu hamlenin amacı başından itibaren CHP’yi bölmekti. 19 Mart sürecinde Ekrem İmamoğlu’nun tutuklanmasının ardından istibdad cephesi CHP’ye kayyım atamayı düşünmüştü. Ama bu senaryoda kayyım yönetimi kanunen partiyi olağanüstü kurultaya götürmek zorundaydı ve bu halde Özgür Özel-Ekrem İmamoğlu ekibinin yeniden seçimle başa geleceği belli olmuştu.

İşçi sınıfı öyle bir sınıftır ki en keskin zihinleri, en yetenekli gençleri tüm insanlığı özgürleştirecek olan büyük kavgasına çeker. Taşrada varlıklı bir çiftçinin oğlu bile işçi sınıfının kızıl bayrağı altında mücadele edip bayrağı en ön safta taşıyabilir ve o bayrağın altında son nefesini verebilir. İşte Lev Davidoviç Trotskiy, tarihin en büyük işçi devriminin iki önderinden biri olarak, 21 Ağustos 1940’ta son nefesini verene kadar sosyalist dünya devriminin zaferi için mücadele ederek işçi sınıfının sadık bir neferi, sadık bir önderi olmuştur.